Vogelshorts VI

De bossen in het domein van Puyenbroeck huisvesten naast boomklevers ook 4 spechtensoorten

Vogelshorts V

Ransuilen in het wilgenstruweel

Vogelshorts IV

Krubeek Provençal

soort #200

Eerste dag gedipt, maar een leuke verrassing was de buidelmees die in het gemiezer bleef foerageren.
Volgende dag prijs: Provençaalse Grasmus.

Erithacus rubecula (digiscoped)

Remiz pendulinus (digiscoped)

Sylvia undata

Vogelshorts III

Duikers en dippers

"Die fukker zit gewoon vlak voor mij!"

De Climate express te Oostende, deze gabber was erbij.
En wat nog meer, in de spuikom waren kuifduiker en ijsduiker gesignaleerd, twee (drie) vliegen in één klap leek het.

Ik had 2 uur de tijd om van Oostende-station naar de spuikom te raken en weer terug, om op tijd op de afspraak te zijn. Tijd zat, toch?
Het was al enige tijd geleden dat ik laatst over dit omvangrijke waterbassin speurde, 2011 om precies te zijn, tijdens een meeuwenexcursie met de JNM.
Wind, regen en koud, nagenoeg dezelfde omstandigheden als toen.

Maar goed, de duikers!
Ik begon de watervlakte te scannen en merkte al gauw dat m'n kleine scope het wel moeilijk ging hebben om mij de veraf tobbende stippen te tonen.
Desalniettemin vond ik een eerste duiker-soort: de brilduiker, de mannetjes aan de overkant van waar ik stond waren nog net te ontwaren met de 27x50mm. Tof! Nu de anderen nog vinden.
Dit bleek een grotere uitdaging, de tijd tikte door en de volgende bus moest ik halen.
Verslagen droop ik af, tot plots, haast vlak voor me, een donderse duiker boven water schoot.
Nog enkele minuten had ik om deze ijsduiker te bestuderen en een bewijsplaatje te schieten.

Phonescoping uit de losse hand met een télé op een monopod in de wind, tricky.
Uiteindelijk geopteerd om een video te maken ipv een foto om iets ietwat bruikbaars te bekomen, screenshot hieronder.
De kuifduiker had ik gedipt, deze zat blijkbaar nog net iets verder om het hoekje.

Gavia immer

Vogelshorts II

Aziatische auto's

"Een rijbewijs, en er gaat een hele nieuwe wereld voor je open."

Ja, nou, sneller gaat het wel, maar waar moet ge dat ding parkeren!
Met een kersvers plastic kaartje, dat een legitieme besturing van een gemotoriseerd vierwielsvoertuig officieel bekrachtigd, op zak, leken de mogelijkheden ineens eindeloos.

Een eerste excursie bleek vrij voor de hand liggend, een ritje richting Doel met potentieel 7 nieuwe soorten voor de regionale lijst: roodhalsgans, aziatische goudplevier, rosse grutto, pontische meeuw, geelpootmeeuw, smelleken en wilde zwaan.
De verzamelwoede is strong with this one.
Met de beladen fiets is deze rit altijd wel een beetje zwoegen, zoals laastst naar de Grijze Wouw, dus het leek ideaal om de route eens mee te maken zonder de natuurkrachten ten volle te tarten.

Lol, wat een fail.
Het draait natuurlijk niet altijd op soorten aftikken op het lijstje, maar deze maal was dit wel mijn intentie. Om het kort te houden: slechts 1 van de doel-soorten (pun intended) kon gespot worden terwijl de tranen uit mijn ogen werden gewaaid.
Volgende keer beter, en milieuvriendelijker.

Let me take a selfie

 "Hier gaat ooit nog wel iets uitkomen..."

Een self-found, gatterdamme. Meermaals gemijmerd over hoe het zou zijn om eens zelf een gevederde rariteit te ontdekken (velduil, bladkoning en zwarte ooievaar waren al netjes uiteraard). Zoals waar mister Hessel himself zo vaak in slaagt. Maar om het op eenzelfde, schijnbaar moeiteloze, wijze te kunnen afhandelen moet ik nog (heel) wat meer kennis vergaren.

Wanneer we achteraf de sequentie aan gebeurtenissen analyseren die geleid hebben tot deze vondst...te absurd.
Maar toch even een opsomming van de meest recente:
JNM Waasland doen herreizen => beslissing tot het huren van een moestuin
=> een terloopse samenkomst op het perceel => BAM, een brubo

Zoals ik wel vaker (meestal puur gevoelsmatig) durf te uiten, verklaarde ik ijlloos, "hier gaat ooit nog wel eens iets uitkomen". Duidend op de ruigte grenzend aan de volkstuinen.
Geheel onvoorbereid op wat er zou volgen.

We zetten de tocht voort met vaste tred naar het gereserveerde segment woelige aarde dat niet zal weten wat het overkomt wanneer de veelvuldige groene vingers zich zullen toewerpen op het moestuinieren. Hier was de andere onafhankelyke vogelaar in zijn element, [ ]

We keerden terug naar de reeds naarstig bewerkte gronden op het 'oude' gedeelte en bliezen de aftocht af. Edoch geen moment later werden onze spiders senses getriggered door een tikkend roepje, een geluid als van een schooljuffrouw die niet akkoord is met het feit dat je buiten de lijntjes gekleurd hebt. Wat was het? Een roodborst? Winterkoning? Zwartkop?
Een schicht vloog over de spruiten, karoten en wat voor groengoed er ook door de volkstuiniers geteeld wordt.

Paniek: "tiens, 't is ne phyllo ; wuk ne wenkbrauwstreep ; tjiftjaf maakt zo geen geluid e? ; fak seffest isda nen boszanger ; zun we de joris bellen?..."
Deze discussie ging nog wel een tijdje door terwijl we zoveel mogelijk glimpsen trachtten op te vangen van deze vliedvluchtige vogel. Nooit voldoende tijd om de initiële nervositeit te overwinnen en methodisch het mantra te volgen (algemene indruk, jizz, wenkbrauwstreep, oogstreep, snavelbasis...).
 - Een scène uit 'a new hope' dient zich op: use the force luke!
   Onze jedi-training is klaarblijkelijk nog niet voltooid.

Na enig beraad en het verzamelen van voldoende moed legden we telefonisch contact met onze guru. Eenmaal terug thuis ging het filmpje*, waarop het geluid ietwat te horen was, online en werd het onderzoek voortgezet. Gezien de status van deze soort werd er toch voorzichting omgegaan met het definitief trekken van besluiten, maar alles wees richting een heuse fuscatus.
De volgende dag vertrok ik met het eerste licht om de waarneming te verzegelen dan wel verwerpen.
Klokslag 8:30, op de plaats waar we de dag tevoren het laatst de roep hadden gehoord, maakte de vogel zich weer kenbaar. En de rest is geschiedenis.

Phylloscopus fuscatus

*Een lesje dat ik geleerd heb na een close-encounter met een zingende kwartel, m'n camera in de aanslag om een foto te nemen maar tevergeefs, later dacht ik er dan aan dat ik had kunnen filmen zodat de zang als bewijsmateriaal kon dienen.

Vogelshorts I

Wouwen, wind en afgebroken fietszakken

Kenny doet het hem weer! Een klapper van formaat in de vorm van iets wat lijkt op een mix tussen een uil, een valk en een klapekster: een Grijze Wouw.
En dat op slechts een 25-tal kilometer, een makkie, toch?
Zonsopgang rond 8u, pakt arriveren om kwart voor acht...jot, vertrekken om 6u met de fiets.
Zodoende zetten we aan in de duisternis, uitkijkend naar het grijze schepsel dat ons hopelijk zou begroeten.
Erg poëtisch, maar de onafhankelyke vogelaars zouden de onafhankelyke vogelaars niet zijn zonder wel eens de verkeerde weg te nemen (meestal mijn fout). The scenic route... langs de koeltorens.
Desalniettemin kwamen we nog tijdig aan om ons bij de reeds talrijk vergaarde vogelaars te voegen en het spektakel in het colosseum, zijnde de Prosperpolder, te aanschouwen.

Elanus caeruleus