"Hier gaat ooit nog wel iets uitkomen..."
Een self-found, gatterdamme. Meermaals gemijmerd over hoe het zou zijn om eens zelf een gevederde rariteit te ontdekken (velduil, bladkoning en zwarte ooievaar waren al netjes uiteraard). Zoals waar mister Hessel himself zo vaak in slaagt. Maar om het op eenzelfde, schijnbaar moeiteloze, wijze te kunnen afhandelen moet ik nog (heel) wat meer kennis vergaren.
Wanneer we achteraf de sequentie aan gebeurtenissen analyseren die geleid hebben tot deze vondst...te absurd.
Maar toch even een opsomming van de meest recente:
JNM Waasland doen herreizen => beslissing tot het huren van een moestuin
=> een terloopse samenkomst op het perceel => BAM, een brubo
Zoals ik wel vaker (meestal puur gevoelsmatig) durf te uiten, verklaarde ik ijlloos, "hier gaat ooit nog wel eens iets uitkomen". Duidend op de ruigte grenzend aan de volkstuinen.
Geheel onvoorbereid op wat er zou volgen.
We zetten de tocht voort met vaste tred naar het gereserveerde segment woelige aarde dat niet zal weten wat het overkomt wanneer de veelvuldige groene vingers zich zullen toewerpen op het moestuinieren. Hier was de andere onafhankelyke vogelaar in zijn element, [ ]
We keerden terug naar de reeds naarstig bewerkte gronden op het 'oude' gedeelte en bliezen de aftocht af. Edoch geen moment later werden onze spiders senses getriggered door een tikkend roepje, een geluid als van een schooljuffrouw die niet akkoord is met het feit dat je buiten de lijntjes gekleurd hebt. Wat was het? Een roodborst? Winterkoning? Zwartkop?
Een schicht vloog over de spruiten, karoten en wat voor groengoed er ook door de volkstuiniers geteeld wordt.
Paniek: "tiens, 't is ne phyllo ; wuk ne wenkbrauwstreep ; tjiftjaf maakt zo geen geluid e? ; fak seffest isda nen boszanger ; zun we de joris bellen?..."
Deze discussie ging nog wel een tijdje door terwijl we zoveel mogelijk glimpsen trachtten op te vangen van deze vliedvluchtige vogel. Nooit voldoende tijd om de initiële nervositeit te overwinnen en methodisch het mantra te volgen (algemene indruk, jizz, wenkbrauwstreep, oogstreep, snavelbasis...).
- Een scène uit 'a new hope' dient zich op: use the force luke!
Onze jedi-training is klaarblijkelijk nog niet voltooid.
Na enig beraad en het verzamelen van voldoende moed legden we telefonisch contact met onze guru. Eenmaal terug thuis ging het filmpje*, waarop het geluid ietwat te horen was, online en werd het onderzoek voortgezet. Gezien de status van deze soort werd er toch voorzichting omgegaan met het definitief trekken van besluiten, maar alles wees richting een heuse fuscatus.
De volgende dag vertrok ik met het eerste licht om de waarneming te verzegelen dan wel verwerpen.
Klokslag 8:30, op de plaats waar we de dag tevoren het laatst de roep hadden gehoord, maakte de vogel zich weer kenbaar. En de rest is geschiedenis.
 |
| Phylloscopus fuscatus |
*Een lesje dat ik geleerd heb na een close-encounter met een zingende kwartel, m'n camera in de aanslag om een foto te nemen maar tevergeefs, later dacht ik er dan aan dat ik had kunnen filmen zodat de zang als bewijsmateriaal kon dienen.
